Subnautica Below Zero map – przewodnik po regionach

Subnautica Below Zero map – jak czytać teren planety 4546B

Subnautica Below Zero map to pierwsze narzędzie, po które sięga gracz, gdy ląduje w kapsule ratunkowej na powierzchni planety 4546B. W odróżnieniu od wielu survivali, gra nie wyświetla gotowej minimapki w rogu ekranu. Gracz musi samodzielnie budować wiedzę o terenie: znakować współrzędne, śledzić granice biomów, zapamiętywać wejścia do jaskiń i planować trasy powrotne, zanim zapas powietrza lub ciepła w skafandrze się wyczerpie. Dlatego właśnie mapa w Subnautica Below Zero jest czymś więcej niż dekoracją interfejsu – to osobisty, rosnący z każdą sesją instrument nawigacyjny.

Gra podzielona jest na duży, otwarty obszar wokół stacji badawczej Delta, rozciągający się od płytkich raf arktycznych po głębokie rowy oceaniczne. Zrozumienie jego struktury decyduje o tym, czy uda się bezpiecznie zebrać potrzebne surowce, odblokować kolejne fragmenty fabuły i nie zgubić się w labiryncie podwodnych tuneli. W tym przewodniku zebraliśmy najważniejsze informacje, które pomagają czytać mapę Subnautica Below Zero świadomie – niezależnie od tego, czy dopiero zaczynasz przygodę, czy wracasz do gry po dłuższej przerwie.

Struktura świata – jak ułożona jest mapa Subnautica Below Zero

Planeta 4546B w grze Subnautica Below Zero to w zasadzie jeden duży, ciągły ocean otoczony lodowymi klifami i wyspami. Mapa gry dzieli się na trzy główne warstwy, które dobrze jest rozróżniać od pierwszych minut rozgrywki. Każda z nich rządzi się innymi prawami dotyczącymi ciśnienia, temperatury, oświetlenia i zagrożeń ze strony fauny.

Strefa powierzchniowa i szelfowa – obejmuje tafle lodu, płytkie laguny, brzeg wyspy oraz obszar do około 100 metrów głębokości. To tutaj rozgrywają się pierwsze misje fabularne i tu zbiera się podstawowe surowce.
Strefa średniogłębna – od około 100 do 300 metrów. Znajdują się tu rozległe biomy, w których pojawiają się większe drapieżniki i unikalne formacje geologiczne.
Strefa głębinowa – poniżej 300 metrów, aż do dna rowów liczących ponad 800 metrów. Panuje tu niemal całkowita ciemność, ciśnienie szybko rośnie, a poruszanie się wymaga pojazdów głębinowych.

W obrębie tych warstw rozmieszczone są wyraźne regiony, takie jak Glacial Basin, Kelp Forest, Twisty Bridges, Arctic Spires, Lily Pad Crater czy Fabricator Caverns. Każdy z nich ma własny profil zasobów, typowe ryby i charakterystyczne wejścia do jaskiń. Jeśli potraktujesz mapę Subnautica Below Zero jako siatkę tych regionów, a nie jednorodną tonię wody, dużo łatwiej zaplanujesz kolejne wyprawy.

Biomy w Subnautica Below Zero – co warto zapamiętać przed pierwszą wyprawą

Biomy w Subnautica Below Zero to najważniejsze jednostki organizacyjne na mapie. Nie są to proste klocki identycznej wielkości – niektóre mają po kilkaset metrów średnicy, inne rozciągają się jako wąskie korytarze pomiędzy klifami. Poniższa tabela zestawia te, z którymi gracz styka się najczęściej, wraz z przybliżoną głębokością i typowymi zasobami.

Biom	Przybliżona głębokość	Co można tu znaleźć
Arctic Surface	0–30 m	Lód powierzchniowy, podstawowe rudy, kapsuła ratunkowa, flora odporna na mróz
Glacial Basin	20–80 m	Rudy metali, kryształy, jaskinie lodowe, zagrożenie ze strony mniejszych drapieżników
Kelp Forest	40–120 m	Gąbki, wodorosty, małe ryby, fragmenty fabularne, dobre miejsce na wczesne schronienie
Twisty Bridges	80–160 m	Labirynt skalnych mostów, liczne jaskinie, surowce do późniejszych ulepszeń
Arctic Spires	60–180 m	Wysokie iglice skalne, kryjówki średnich drapieżników, unikalne minerały
Deep Sparse Kelp / Mushroom Forest	120–250 m	Grzybniowe formacje, krewetki, jadalne rośliny, mniejsze zagrożenie
Lily Pad Crater	150–300 m	Krater z charakterystycznymi roślinami, dostęp do podwodnych tuneli
Fabricator Caverns	250–400 m	Duże jaskinie ze złożami tytanu, wymagają pojazdu głębinowego
Deep Grand Reef / Lost River	400–600 m	Mroczne korytarze, agresywniejsza fauna, cenne rzadkie rudy
Void	poniżej 800 m	Ekstremalne ciśnienie, unikalne stworzenia, materiał do zakończenia gry

Choć podane przedziały głębokości są orientacyjne i mogą się różnić w zależności od konkretnej części biomu, dobrze oddają tempo, w jakim mapa Subnautica Below Zero wymaga od gracza coraz lepszego sprzętu. Jeśli w którymkolwiek momencie brakuje Ci tlenu lub skafander zaczyna pękać, z dużym prawdopodobieństwem jesteś w strefie, do której warto wrócić później, z ulepszonym pojazdem.

Głębokości i limity ciśnienia – jak nie zginąć przez własną ignorancję

Każdy element wyposażenia w grze ma trzy limity, które trzeba brać pod uwagę podczas planowania trasy: wytrzymałość skafandra, zapas powietrza i odporność pojazdu na ciśnienie. Mapa Subnautica Below Zero bezpośrednio wpływa na to, jak szybko którykolwiek z tych zasobów się wyczerpie. W płytkiej strefie powierzchniowej wystarczy podstawowy skafander, ale zejście w okolice rowu Lost River bez modułu głębinowego oznacza gwarantowaną śmierć w ciągu kilkunastu sekund.

W praktyce gracze dzielą swoje trasy na trzy etapy. Pierwszy to eksploracja skafandrowa do około 200 metrów. Drugi to wyprawy pojazdem Seatruck z ulepszonym modułem ciśnieniowym do około 500 metrów. Trzeci to wyprawy do najgłębszych biomów, gdzie potrzebny jest już w pełni zmodulowany pojazd i zapas powietrza pozwalający na kilka minut w ekstremalnych warunkach. Trzymanie się tej progresji pozwala rzadziej wracać do punktu zapisu i mniej polegać na losowych zapisach.

Poniżej 200 m – wystarczy ulepszony skafander i moduł rebreather.
200–400 m – potrzebny moduł ciśnieniowy w pojeździe oraz zapasowy zapas powietrza.
400–600 m – konieczny pełny zestaw modułów i planowanie trasy powrotnej z marginesem.
Poniżej 600 m – wyłącznie wyprawy z uzupełnionym tlenem i wyraźnie zaznaczoną drogą ucieczki.

Fauna i zagrożenia w poszczególnych regionach

Mapa Subnautica Below Zero jest też pośrednio mapą zagrożeń. Każdy biom zamieszkują inne drapieżniki, a ich agresywność rośnie wraz z głębokością. Na płytkim szelfie największym problemem są duże, ale stosunkowo przewidywalne bestie, które można ominąć, znając ich trasy patrolowe. W głębinach pojawiają się stworzenia, które reagują na dźwięk silnika, światło latarki, a nawet ciepło pojazdu.

Warto prowadzić własną mentalną mapę zagrożeń. Poniższa tabela przedstawia najczęściej spotykane gatunki w poszczególnych strefach i sugerowaną reakcję gracza. To nie jest wyczerpująca lista, ale pokazuje, jak bardzo poziom trudności zmienia się w zależności od regionu.

Strefa
Częste gatunki	Zalecane podejście
Strefa powierzchniowa i szelfowa	Pengwing, Bladderfish, Arctic Peeper	Spokojna eksploracja, unikanie głośnego pływania przy brzegu
Strefa średniogłębna	Trivalve, Brute Shark, Hoopfish	Trzymanie się krawędzi biomów, wycofywanie się w razie zagrożenia
Strefa głębinowa	Shadow Leviathan, Chelicerate, Squidshark	Wyprawy wyłącznie pojazdem, ciągłe skanowanie otoczenia
Jaskinie i wąskie korytarze	Cave Crawler, Jellyfish	Unikanie otwartego ognia w ciasnych przestrzeniach, korzystanie z noża i grappling hooka

Gracz, który uczy się łączyć pozycję na mapie Subnautica Below Zero z konkretnym zagrożeniem, zaczyna poruszać się po świecie dużo bardziej świadomie. Zamiast uciekać przed każdym stworzeniem, planuje trasę tak, aby ominąć terytorium agresywnych gatunków, korzystając z naturalnych osłon i wąskich przejść, do których większe drapieżniki nie wpływają.

Jaskinie i ukryte wejścia – klucz do zaawansowanej eksploracji

Jaskinie to drugie po biomach najważniejsze elementy mapy. Wiele z nich wygląda jak niewielkie szczeliny w skale, łatwe do przeoczenia przy szybkim przepłynięciu. Tymczasem to właśnie one prowadzą do rzadkich zasobów, fragmentów fabularnych i unikalnych narzędzi. Dlatego warto uczyć się rozpoznawać typowe wejścia: wąskie, lekko ciemniejsze otwory w klifie, miejsca, w których widać delikatne odchylenie w kolorze skały, a także zagłębienia z charakterystyczną roślinnością.

Najbardziej przydatne kategorie jaskiń w Subnautica Below Zero to:

Jaskinie zasobowe – zawierają złoża tytanu, niklu, uranu lub rzadkich kryształów; zwykle położone w Twisty Bridges i Fabricator Caverns.
Jaskinie fabularne – prowadzą do kluczowych lokacji związanych z historią Alterry i planety 4546B.
Jaskinie przejściowe – łączą dwa oddzielne biomy, pozwalając skrócić trasę lub uciec przed zagrożeniem.
Jaskinie zagrożeń – wąskie, ciemne, pełne Jellyfish lub małych agresywnych gatunków, wymagające ostrożności i odpowiedniego wyposażenia.

Dobrym nawykiem jest oznaczanie wejść do jaskiń własnymi znacznikami, na przykład w postaci pojedynczych latarni morskich ustawionych przy wejściu. Gra nie posiada rozbudowanego systemu znakowania, więc własne oznaczenia są jedynym sposobem, aby nie zgubić się w labiryncie podwodnych korytarzy.

Zasoby i punkty zainteresowania – co zbierać, kiedy i gdzie

Jednym z powodów, dla których mapa Subnautica Below Zero jest tak ważna, jest silne powiązanie konkretnych zasobów z konkretnymi regionami. Nie opłaca się szukać tytanu w płytkiej lagunie, tak jak nie opłaca się nurkować do rowu po podstawowe rudy. Świadome planowanie wypraw polega na tym, aby jednorazowo zebrać wszystko, co dany biom ma do zaoferowania, zanim zejdziesz głębiej.

Przykładowy podział zasobów wygląda następująco:

Zasób	Gdzie szukać	Do czego się przydaje
Podstawowe rudy metali	Glacial Basin, Kelp Forest, brzeg wyspy	Wczesne ulepszenia narzędzi i skafandra
Tytan	Twisty Bridges, Fabricator Caverns, głębsze biomy	Budowa Seatrucka i modułów pojazdu
Nikiel i uran	Arctic Spires, Deep Kelp, jaskinie	Zasilanie pojazdów i modułów energii
Kryształy i rzadkie minerały	Głębokie rowy, okolice Void	Zaawansowane ulepszenia, zakończenie gry
Biologiczne próbki	Wszystkie biomy, szczególnie Kelp i Grzybowy Las	Skanowanie fauny i flory, badania naukowe
Fragmenty technologii Alterry	Jaskinie fabularne, wraki, opuszczone struktury	Tworzenie zaawansowanego wyposażenia

Dobrą praktyką jest prowadzenie prostej listy zadań: na przykład, „w Fabricator Caverns zbieram tytan i skanuję rzadką florę”, zamiast chaotycznego nurkowania bez celu. Taki plan pozwala maksymalnie wykorzystać każdą wyprawę i ograniczyć czas spędzany w niebezpiecznych biomach.

Jak budować własną mapę Subnautica Below Zero w trakcie gry

Ponieważ gra nie daje wbudowanej minimapki, każdy gracz musi wypracować własny system orientacji. Najczęściej stosowane podejścia można podzielić na trzy kategorie: system znaków fizycznych, system notatek oraz system oparty na stałych punktach odniesienia.

System znaków fizycznych – stawianie latarni, flag lub beaconów przy ważnych wejściach do jaskiń, złożach surowców i niebezpiecznych miejscach. Prosty i czytelny, ale wymaga regularnego uzupełniania materiałów.
System notatek – prowadzenie tabelki lub krótkich opisów biomów, głębokości, zasobów. Pomaga w dłuższej perspektywie, szczególnie po dłuższej przerwie od gry.
System stałych punktów odniesienia – zapamiętywanie charakterystycznych formacji, takich jak pojedyncza iglica skalna, charakterystyczny łuk lodowy czy nietypowa roślina, a następnie opisywanie pozycji względem nich.

W praktyce najlepiej sprawdza się połączenie dwóch pierwszych metod. Latarnie i beacony dają szybki podgląd z poziomu gry, a notatka pozwala szybko sprawdzić, co w danym regionie już zebrano i co warto tam jeszcze wrócić. Mapę Subnautica Below Zero najłatwiej budować małymi krokami, region po regionie, zamiast próbować ogarnąć całość za pierwszym podejściem.

Tryb kreatywny a tryb przetrwania – różnice w podejściu do mapy

Sposób, w jaki korzystasz z mapy Subnautica Below Zero, zależy też od wybranego trybu rozgrywki. W trybie kreatywnym gracz dysponuje wszystkimi zasobami od początku, więc mapa staje się narzędziem poznawczym – służy do eksploracji i budowania, a nie do przetrwania. W trybie przetrwania natomiast mapa jest jednocześnie narzędziem planowania logistycznego i sposobem na unikanie powtarzania tych samych błędów.

W trybie przetrwania warto zwrócić szczególną uwagę na kilka praktycznych zasad:

Nigdy nie eksploruj nowego biomu bez wcześniejszego zaplanowania drogi powrotnej.
Zawsze miej przy sobie zapasowy rebreather i źródło energii, nawet przy krótkich wyprawach.
Oznaczaj miejsca z niebezpieczną fauną wyraźnym znakiem, na przykład dwoma beaconami obok siebie.
Po każdej wyprawie zaktualizuj notatki o regionie: co zebrano, co pominięto, co warto sprawdzić następnym razem.

W trybie kreatywnym tych obostrzeń nie ma, ale wciąż warto je stosować, jeśli planujesz później przejść grę w trybie przetrwania. Dobrze zbudowana mapa przydaje się w obu przypadkach.

Tryb wieloosobowy i wspólna mapa

Subnautica Below Zero oferuje również tryb wieloosobowy, w którym dwóch lub więcej graczy dzieli ten sam świat. W tym trybie mapa Subnautica Below Zero staje się narzędziem zespołowym. Pojedynczy gracz nie musi znać całego terenu – wystarczy, że zespół ustali podział ról, na przykład: jeden gracz odpowiada za eksplorację jaskiń, drugi za zbieranie surowców powierzchniowych, a trzeci za budowę bazy.

W trybie wieloosobowym szczególnie przydają się:

Stałe punkty zborne przy głównej bazie, łatwe do odnalezienia przez każdego członka zespołu.
Wspólny zestaw beaconów rozmieszczonych przy ważnych wejściach do jaskiń.
Krótka, ustandaryzowana notacja, na przykład kolor beaconu oznacza rodzaj zagrożenia w danym miejscu.
Regularne omówienie tras po każdej wyprawie, tak aby wszyscy wiedzieli, co zostało już zbadane.

Tryb wieloosobowy zmienia tempo poznawania mapy. Regiony, które w pojedynkę zajmowały kilka sesji, można zbadać znacznie szybciej, pod warunkiem że zespół dobrze się komunikuje i nie dubluje tych samych odcinków eksploracji.

Typowe błędy przy czytaniu mapy Subnautica Below Zero

Nawet doświadczeni gracze wciąż popełniają kilka powtarzających się błędów przy nawigacji po mapie Subnautica Below Zero. Warto je znać, aby świadomie ich unikać, szczególnie w początkowej fazie rozgrywki.

Zakładanie, że wszystko, co płytkie, jest bezpieczne. W pobliżu brzegu również można spotkać agresywne drapieżniki, a wiatr i prądy potrafią szybko odepchnąć gracza od bazy.
Brak planu powrotu w głębinach. Wielu graczy schodzi w dół z myślą „popatrzę tylko przez chwilę”, po czym zostaje bez powietrza w martwym punkcie.
Nieoznaczanie wejść do jaskiń. To najczęstsza przyczyna zgubienia się w Twisty Bridges i Fabricator Caverns.
Mieszanie w pamięci podobnych biomów. Kilka biomów o zbliżonym wyglądzie, na przykład Deep Kelp i Arctic Spires, łatwo pomylić, jeśli nie prowadzi się notatek.
Ignorowanie wskaźników ciśnienia. Skafander pęka stopniowo, ale zignorowanie pierwszych sygnałów ostrzegawczych szybko kończy się nagłą śmiercią.

Świadomość tych pułapek sprawia, że każda kolejna wyprawa jest bezpieczniejsza i bardziej produktywna. Najlepiej potraktować je jako listę kontrolną, do której warto wracać po każdej nieudanej eskapadzie.

Subnautica Below Zero map a wersje gry – co warto wiedzieć

Od premiery gra otrzymała kilka dużych aktualizacji, które wpłynęły zarówno na zawartość biomów, jak i na szczegóły mapy. W związku z tym doświadczenia graczy z początku 2021 roku mogą się różnić od tego, co zastaniesz w aktualnej wersji. Zmieniały się między innymi rozmieszczenie niektórych jaskiń fabularnych, ilość zasobów w Twisty Bridges oraz zachowanie niektórych gatunków fauny.

Przed rozpoczęciem nowej rozgrywki warto krótko sprawdzić, z jaką wersją gry masz do czynienia. Najłatwiej zrobić to z poziomu ekranu tytułowego lub w opcjach na etapie tworzenia zapisu stanu. Jeśli grasz na platformie, na której aktualizacje wchodzą automatycznie, możesz po prostu zweryfikować datę ostatniej aktualizacji w ustawieniach gry lub w historii wersji na stronie producenta.

Ta sama ogólna zasada dotyczy modyfikacji społeczności. Popularne mody potrafią znacząco przesunąć granice biomów, dodać nowe jaskinie albo ułatwić nawigację poprzez dodanie uproszczonej minimapki. Jeśli korzystasz z modów, pamiętaj, że Twoja mapa Subnautica Below Zero może nie odpowiadać w pełni wersji „czystej” i warto to uwzględnić przy porównywaniu notatek z innymi graczami.

Dlaczego mapa Subnautica Below Zero jest tak ważna dla fabuły

Wielu graczy traktuje mapę jako czysto praktyczne narzędzie do zbierania zasobów. Tymczasem planowanie trasy jest też kluczowe dla fabuły. Wiele elementów historii, takich jak lokalizacja badań Alterry, stacje badawcze czy ślady pozostawione przez inne postacie, jest rozmieszczonych w konkretnych biomach, często w miejscach, do których łatwo nie trafić bez świadomej eksploracji.

Jeśli chcesz przejść grę z jak największą liczbą odblokowanych wątków fabularnych, mapa Subnautica Below Zero staje się listą kontrolną. Pomaga zapamiętać, które jaskinie zostały sprawdzone, które punkty zainteresowania zostały odwiedzone i gdzie jeszcze warto wrócić, aby nie pominąć żadnego istotnego fragmentu historii. W praktyce najlepiej jest łączyć planowanie wypraw zasobowych z planowaniem wypraw fabularnych, tak aby każda sesja gry przynosiła podwójny postęp.

Minimalistyczny plan nauki mapy w pierwszych godzinach

Na koniec zostawiamy prosty plan, który możesz zastosować w pierwszych godzinach gry, aby zbudować solidną bazę wiedzy o mapie Subnautica Below Zero. Nie wymaga on rozbudowanych notatek, a jedynie kilku powtarzalnych kroków.

W ciągu pierwszej godziny oznacz wejście do najbliższej jaskini, brzeg wyspy i kapsułę ratunkową.
W drugiej godzinie sporządź krótką listę biomów, które widzisz wokół siebie, i zaznacz, gdzie zaczyna się głębsza woda.
W trzeciej godzinie znajdź jedno bezpieczne zejście poniżej 200 metrów i zanotuj, gdzie kończy się zasięg skafandra.
Przed każdą kolejną wyprawą poświęć kilka minut na odświeżenie notatek, nawet jeśli wydaje się to zbędne.
Po każdej poważnej eskapadzie uzupełnij informacje o nowych znaleziskach i zagrożeniach w odwiedzonych biomach.

Taki schemat wystarczy, aby po kilku sesjach mapa Subnautica Below Zero była w Twojej głowie znacznie bardziej przejrzysta. Z czasem okaże się, że poruszasz się po świecie gry pewniej, rzadziej giniesz i szybciej docierasz do celu, niezależnie od tego, czy grasz w pojedynkę, czy w trybie wieloosobowym.

Jeżeli szukasz dodatkowych informacji o topografii świata gry i rozmieszczeniu poszczególnych biomów, warto zapoznać się z opracowaniem mapą Subnautica: Below Zero w serwisie IGN, które porządkuje najważniejsze regiony w czytelnej formie graficznej. Dla pełniejszego kontekstu dotyczącego samej planety i jej miejsca w uniwersum warto również zerknąć do hasła poświęconego grze Subnautica: Below Zero w polskiej Wikipedii, gdzie opisano zarówno fabułę, jak i realia planety 4546B.

FAQ: Najczęściej zadawane pytania

Czy Subnautica Below Zero map można włączyć jako minimapkę?

Nie, w standardowej wersji gry nie ma klasycznej minimapki w rogu ekranu. Gracz buduje własną mapę, korzystając z beaconów, latarni oraz własnych notatek o regionach.

Jak najłatwiej zapamiętać położenie biomów na mapie Subnautica Below Zero?

Najskuteczniejsze jest łączenie znaków fizycznych w grze z krótkimi notatkami. W praktyce oznacza to ustawienie beaconu przy wejściu do biomu i zapisanie w notatniku jego przybliżonej głębokości oraz zasobów.

Czy mapa Subnautica Below Zero zmienia się po przejściu fabuły?

Sama mapa świata pozostaje taka sama, ale po wykonaniu kluczowych misji fabularnych odblokowują się nowe możliwości eksploracji, w tym łatwiejszy dostęp do niektórych jaskiń i głębszych biomów.

W jakim biomie najlepiej zacząć budować bazę na mapie Subnautica Below Zero?

Większość graczy wybiera okolice Kelp Forest lub Glacial Basin, ponieważ łączą stosunkowo płytką wodę z dobrym dostępem do podstawowych zasobów i niezbyt agresywną fauną.

Czy w trybie wieloosobowym mapa Subnautica Below Zero działa inaczej?

Sam teren jest identyczny, ale gracze mogą wspólnie ustawiać beacony, dzielić notatki i planować trasy, dzięki czemu eksploracja jest szybsza i bezpieczniejsza.

Jak unikać zgubienia się w Twisty Bridges?

Kluczem jest ustawianie beaconów przy każdym skrzyżowaniu, które wygląda inaczej niż pozostałe. Warto też co kilka metrów rzucać krótki sygnał świetlny, aby wracając, rozpoznać kierunek.

Czy aktualizacje gry wpływają na mapę Subnautica Below Zero?

Tak, duże aktualizacje potrafią zmieniać rozmieszczenie niektórych jaskiń, gęstość zasobów i zachowanie fauny. Dlatego przed nową sesją warto sprawdzić, z jaką wersją gry masz do czynienia.

Czy istnieją mody, które dodają minimapkę do Subnautica Below Zero?

Tak, w społeczności graczy istnieją modyfikacje, które upraszczają nawigację, dodając uproszczoną minimapkę lub wskaźnik kierunku do wybranego biomu. Korzystając z nich, pamiętaj, że mogą zmieniać balans gry i nie są oficjalnie wspierane.

Jak przygotować się do wyprawy w najgłębsze rejony mapy Subnautica Below Zero?

Najlepiej zbudować w pełni ulepszony Seatruck z modułem ciśnieniowym, zabrać zapasowy rebreather oraz zaplanować trasę powrotną z wyraźnym marginesem powietrza. Warto też zostawić przy wejściu do głębin beacona, który ułatwi znalezienie drogi do bazy.

Czy mapa Subnautica Below Zero pomaga w zbieraniu fabularnych przedmiotów?

Tak, ponieważ wiele kluczowych elementów fabuły jest powiązanych z konkretnymi biomami i jaskiniami. Mapa w formie notatek pozwala śledzić, które miejsca zostały już sprawdzone, a które wciąż czekają na odwiedzenie.

Subnautica Below Zero map – przewodnik po regionach 4546B